Uw 3D wereld, mijn 3D wereld.

In 3D computer graphics, 3D modelling (ook wel meshing genoemd) is het proces een wiskundige weergave te maken van een willekeurig 3-dimensionaal voorwerp met behulp van specialistische software. Het eindproduct wordt een 3D model genoemd. Het kan worden weergegeven als een 2-dimensionale afbeelding door een procedé dat 3D rendering heet, ofwel doorberekening. Een 3D computermodel kan ook omgezet worden naar een werkelijk 3-dimensionaal model met behulp van 3D printers. Vaak wordt daarbij een laserstraal of een nauwkeurig gestuurde frees gebruikt om een massief blok materiaal te vormen.
Tegenwoordig worden 3D modellen voor veel verschillende toepassingsgebieden gebruikt. De medische industrie gebruikt bijvoorbeeld gedetailleerde modellen van organen. De filmindustrie gebruikt ze als virtuele personages en voorwerpen voor animatiefilm en in combinatie met real-life film footage. De videogame industrie zet ze ook veelvuldig in om hele virtuele omgevingen te maken. In de wetenschap worden gedetailleerde modellen van chemische stoffen toegepast. In de architectuur zijn ze een hulpmiddel om ontwerpen van gebouwen en landschappen inzichtelijk te maken. Industrieel ontwerpers gebruiken 3D modellen om nieuwe producten als apparaten, voertuigen en constructies te ontwerpen, uit te proberen en soms te testen voor ze in productie genomen kunnen worden. Daarnaast zijn er nog vele andere toepassingsgebieden.


Het opzetten van een 3D-omgeving
3Dmodel
 
De geometrie van modellen wordt volledig in een 3-dimensionale ruimte beschreven; modellen kunnen van alle kanten bekeken worden, zodat ook de belichting ervan vanuit verschillende hoeken zichtbaar wordt.
Hierbij worden 3D modellen, lampen, virtuele camera's en andere elementen ingezet om later een afbeelding of een animatie te produceren. Belichting is misschien wel het belangrijkste en meest complexe element in een 3D-omgeving. Net als in een echte wereldse omgeving levert belichting een grote bijdrage aan de esthetische waarde en de visuele kwaliteit van het eindproduct. Tegelijk is het een van de moeilijkste technieken om te leren. Belichtingseffecten bepalen sterk de sfeer en de emotionele respons die een scène oproept, wat voor fotografen en theater belichters een gegeven is.
Gebruikelijk wordt het oppervlak van een 3D model van kleur en
textuur voorzien door middel van in te stellen eigenschappen als kleur, reflectie, transparantie, ruwheid en omgevingslicht. Ook kan een bestaande afbeelding gebruikt worden om een model kleur te geven, wat texture mapping genoemd wordt. Daarbij worden vaak textuur coordinaten, ook wel UV coordinaten, toegevoegd om te bepalen op welk stukje oppervlak van een model welk stukje afbeelding geprojecteerd moet worden. Hierdoor kunnen modellen er veel gedetailleerder uit gaan zien dan alleen met 3D modelleren bereikt kan worden. Digitale afbeeldingen kunnen zelfs gebruikt worden om een 3D model volledig 3-dimensionaal te vervormen.

3D Modellen worden vaak voor verschillende doeleinden geanimeerd. Soms kan dit gebeuren met hetzelfde programma waarmee de modellen zijn gemaakt, soms wordt daar andere software voor gebruikt. Bij het animatieproces wordt meestal gebruikt gemaakt van een techniek die keyframing wordt genoemd, wat het mogelijk maakt complexe bewegingen aan modellen te geven. Keyframes zijn momenten in de tijd, waarop specifieke eigenschappen van een model als richting, rotatie, schaal en kleur veranderen. De gebruikte software rekent dan de tussenliggende waarden uit. Zo worden vaak met 25 beelden per seconde bewegingen en veranderingen zichtbaar gemaakt. Ook worden hulpmiddelen ingezet om het animatieproces te vereenvoudigen; 3D modellen van levende wezens kunnen hele bot- en spiersystemen toegevoegd krijgen, die onderling verbonden zijn, zodat realistische bewegingen mogelijk worden.

Enkele voordelen van 3D modelling boven uitsluitend 2D methodes:
•  Flexibiliteit, door de mogelijkheid kijkhoeken te veranderen en snel nieuwe bewegingen te rekenen;
• Gemak van afbeeldingen produceren door automatische berekeningen en fotorealistische effecten;
•  Fotorealistische beelden, minder kans op menselijke fouten als foutief positioneren, overdrijven, vergeten

(synopsis from Wikipedia page http://en.wikipedia.org/wiki/3D_modeling)

3D (fotorealistische) beelden genereren vraagt een totale inzet om complexe software te leren en specifieke modelleertechnieken te ontwikkelen, alsmede een goed inzicht te hebben in licht, dynamiek en esthetiek. Om 3D en 2D zo zinvol mogelijk te benutten, gebruik ik een mix van 3D modelleer programma's als Maxon's Cinema 4D® en 2D pixel/vector-based bewerkingsprogramma's als Adobe's PhotoShop® en Illustrator®.